Fruit K-R

Kersen
Wat geldt voor verscheidene, al eeuwenlang gecultiveerde leden van de familie van de roosachtigen gaat ook op voor de kers: over herkomst en geschiedenis is vrijwel niets bekend. Zeker is slechts, dat de Grieken en Romeinen zich reeds met de teelt en de veredeling van de kers hebben beziggehouden en dat deze vrucht thans nagenoeg alle gematigde klimaatgebieden wordt verbouwd.

Kersen zijn net zoals pruimen steenvruchten. Het vruchtvlees bevat een steenachtige pit. Kersen zijn kwetsbaarder dan pruimen. Er bestaan zoete en zure kersen. Zure kersen zoals de morel worden verwerkt in dranken. Zoete kersenrassen zijn er in verschillende kleuren, zoals zwart-purper, helderrood, geel met een rode blos en oranje-geel. Tegenwoordig zijn het vooral geïmporteerde kersen die in ons land verkrijgbaar zijn. Griekenland is een belangrijk aanvoerland. Kersen zijn er vooral in juni en juli.

Koop glanzende en stevige vruchten met een mooie kleur. Kersen kunt u enkele dagen in de koelkast bewaren.

Was de kersen voor gebruik en verwijder daarna de steeltjes. Voor het maken van compote, jams of voor gebruik in gebak moet u de kersen ontpitten met behulp van een scherp mesje of een speciale kersenontpitter. Pas op met kersensap, dit geeft moeilijk te verwijderen vlekken. Kersen zijn zeer smakelijk in vlaaien en ander gebak en in jams.


Kiwi
Kiwi's zijn tropische vruchten. Ze hebben een lengte van ongeveer 7 cm en groeien aan struiken. De schil is bruin van kleur en is licht behaard. Deze beharing is een soort zelfverdediging voor de kiwi en dient om insecten af te schrikken. De kiwi vindt zijn oorsprong in China en heette toen 'Chinese kruisbes', maar in Nieuw-Zeeland werd zijn naam veranderd in kiwi. De vrucht heeft zijn naam te danken aan de kiwivogel. Deze vogel heeft een rond lichaam en bruine veren.

Kiwi's zijn het hele jaar door verkrijgbaar. Rijpe kiwi's kan u nog enkele dagen in de koelkast bewaren. Kiwi's die nog niet volledig rijp zijn, kan u tot twee weken in de koelkast bewaren. U kan deze ook verder laten rijpen bij kamertemperatuur.

Kiwi's worden vooral gebruikt ter garnering bij andere bereidingen. Men eet deze vrucht meestal 'naturel'. U schilt de kiwi dun en snijdt hem in plakjes. Vaak snijdt men de kiwi in 2 helften en lepelt men het vruchtvlees uit met een klein lepeltje. Kiwi's smaken fris zuur en zijn heerlijk in salades of desserten.

Net zoals ananas bevatten kiwi's een eiwitsplitsend enzyme. Dat betekent dat eiwitrijke producten zoals gelatine en zuivel moeilijk met kiwi te combineren zijn. Kiwi's zijn gemakkelijk verteerbaar.
Deze vrucht heeft bovendien een hoge voedingswaarde. De vrucht bevat bijna anderhalf keer meer vitamine C als sinaasappel. Kiwi's zijn arm aan calorieën en rijk aan mineralen, zoals magnesium. Het lage natrium- en het hoge kaliumgehalte van kiwi's is gunstig voor de bloeddruk.

Kokosnoot
De kokosnoot is de kern van de vrucht van de kokospalm.
Hij heeft – afhankelijk van het ras – een groene of gele leerachtige bast. Hieronder zit een dikke, vezelige laag, waar onder meer touw van wordt gemaakt. Onder deze lagen zit pas de ruwharige donderbruine noot.
In de noot bevindt zich stevig wit vruchtvlees en een kleine hoeveelheid weeïg dorstlessend vocht (kokosmelk).
Het witte kokosvlees kan rauw worden gegeten en is gedroogd en geraspt te koop.
Als een kokosnoot een klotsend geluid geeft als je hem schudt is dat een teken dat de noot vers is.
Klappermelk is het uitgeperste vruchtvlees van de kokosnoot met de kokosmelk. Het is een dikke vloeibare witte vloeistof, wat verkrijgbaar is in blik, maar ook in gedroogde vorm (santen).

Doorboor de kokosnoot met een hamer en een spijker de twee “ogen” (dit zijn de overblijfselen van het vruchtbeginsel). Laat het vocht eruit lopen. Sla met een hamer op de bast tot deze breekt en neem het vruchtvlees eruit.


Litchi
De litchiboom komt oorspronkelijk uit de subtropische streken van China, waarna hij zich in alle windrichtingen gedurende duizenden jaren heeft verspreid. Litchi is de Engelse naam. Lychee wordt minder gebruikt. Tegenwoordig komen ze uit bijna alle (sub)-tropische gebieden

Voor de Nederlandse markt worden litchi's vooral geïmporteerd uit Madagascar en Zuid-Afrika.
De litchi heeft de grootte van een kleine pruim. De schil is fel roze-rood gekleurd en heeft een harde geschubde structuur. Het sappige parelmoerachtige vruchtvlees ligt om een langwerpige glimmende bruine pit heen.
De schil breek je er makkelijk af De smaak is karakteristiek zoet met een kruidig aroma. De vrucht is in Nederland populair geworden als één van de meest gevraagde desserts bij de Chinese Restaurants. Litcffi's worden verder bijna alleen als vers fruit gegeten. De vrucht kan ook worden gedroogd. Er ontstaat dan een 'noot', waarvan het vlees een notige- en rozijnachtige smaak heeft

Mandarijn
Mandarijnen behoren tot de citrusvruchten. Een mandarijn is een kleine vrucht met een geel-groene tot diep oranje kleur.
Er zijn verschillende soorten mandarijnen, maar de Clementines en de Satsuma zijn de bekendste. Mandarijntjes groeien vooral in het Middellands Zeegebied.

Mandarijnen zijn vooral in het winterseizoen verkrijgbaar (oktober tot februari). Deze mandarijnsoorten komen meestal uit Spanje en Marokko. In de koelkast kan u mandarijntjes ruim een week bewaren.
Mandarijntjes worden meestal 'naturel' gegeten of worden gebruikt bij de bereiding van frisse (fruit)slaatjes. Na een grondige wasbeurt, kan u de schil van mandarijntjes gebruiken voor de bereiding van sauzen.

Citrusvruchten bevatten veel vitamines in de schil, maar ook in het vruchtvlees. Mandarijnen bevatten veel vitamine C (25 mg).
Mandarijnolie wordt vaak gebruikt bij de bereiding van verzorgende producten voor kinderen. Deze olie haalt men uit het buitenste deel van de schil. Mandarijnen hebben een gunstige werking bij maagpijn, slecht en onrustig slapen, vermoeide huid, rimpels, stress, angst, verdriet en depressiviteit.

Mango
Mango's kunnen verschillende kleuren hebben. De schil van een rijpe mango kan groen-geel, oranje of rood van kleur zijn.
Het vruchtvlees van een mango heeft een oranje kleur. Mango's groeien aan lange stelen aan de mangoboom. Mangobomen kunnen tot 30m hoog worden. De meeste mango's zijn 10 tot 15 cm lang. Mango's vinden hun oorsprong in India en worden ook 'koningen der tropische vruchten' genoemd.

Om te weten of een mango vers is, voelt u aan de vrucht. Wanneer deze lichtjes meegeeft, dan weet u dat ze rijp is. De schil van de mango moet glad zijn. De rijpheid is niet uit te maken via de kleur van de vrucht. Mango's zijn het hele jaar door verkrijgbaar. U kan deze vruchten vers kopen of ingeblikt.  Mango's kunnen 3 tot 4 dagen worden bewaard op kamertemperatuur.

Mango's hebben een frisse, exotische smaak en zijn heerlijk in salades. Deze vruchten kunnen echter ook gebruikt worden bij de bereiding van sauzen, sorbets en bij vlees. Mango's zijn licht verteerbaar en bevatten vitamine C en A.


Meloenen
Meloenen zijn afkomstig uit het Middellandse-Zeegebied. Er bestaan talrijke soorten meloenen en de rassen worden vaak gekruist.

Meloenen worden het hele jaar door geïmporteerd. Enkele bekende meloensoorten zijn:

Galiameloen
De Galiameloen komt voornamelijk uit Israel. De meloen is geelgroenig en heeft een zoete smaak.

Charentais of Cavaillon
Deze Franse meloenen behoren tot de 'cantaloupe'-meloenen. Het zijn de meest fijne meloensoorten. Ze smaken zoet en hebben oranje vruchtvlees.

Honingmeloen
Deze meloen is geel van kleur en heeft lichtgroen vruchtvlees.

Watermeloen
Watermeloenen zijn groen van kleur en hebben rood vruchtvlees dat zwarte pitjes bevat.

Meloenen kunnen narijpen op kamertemperatuur. Bewaar meloenen niet in de koelkast, tenzij ze reeds versneden zijn. Dan bewaart u ze best in aluminiumfolie in de koelkast. Wanneer een meloen sterk ruikt en wat meegeeft wanneer je aan de onderkant lichtjes drukt, is ze rijp.

Meloenen smaken lekker fris, de zoetheid varieert al naargelang de soort. U kan de meloenen uitlepelen of het vruchtvlees in stukjes snijden. Meloen is uiterst geschikt bij fruit- en andere slaatjes en bij voorgerechten bijvoorbeeld in combinatie met gedroogde ham.


Nectarine
De nectarine is een ronde sappige vrucht. Het heeft een gladde dunne schil, die geelrood van kleur is. Binnenin zit een grote pit. Een nectarine is iets kleiner dan een perzik. Nectarines worden meestal met schil opgegeten, toch zijn er mensen die liever eerst de schil verwijderen. Ook worden er veel nectarines verwerkt tot jam.Nectarines groeien aan bomen. Uit de nectarinepit kan een boom ontstaan met nectarines als vruchten maar ook kunnen er bomen ontstaan die perziken produceren. Nectarines zijn dus niet zaadvast. In Nederland is de teelt in de volle grond slechts op beschutte plaatsen mogelijk. Onder glas is de teelt wel goed mogelijk.De laatste jaren zien we dat de nectarine langzaam maar zeker de plaats inneemt van de perzik. Vanaf eind april komen de nectarines uit Spanje en Marokko, van juni tot eind september uit Italië, Griekenland, Spanje en Frankrijk.Vanaf januari tot en met maart komen de vruchten uit Chili en Zuid Afrika. Nectarines moeten altijd rijp geplukt worden. Ze rijpen niet goed nadat ze zijn geplukt. Je kunt nectarines voor 1 tot 3 dagen bewaren, maar je moet heel voorzichtig zijn, één zachte plek en de nectarine zal verrotten.Een rijpe perzik of nectarine, ruikt lekker, is zacht, lekker zoet en de pit zit er los in. Rijpe perziken en nectarines zijn erg kwetsbaar. De vruchten zijn daarom nog niet helemaal rijp en zacht als ze verkocht worden. Als het goed is rijpen ze na bij kamertemperatuur maar het risico bestaat dat harde perziken en nectarines in een te vroeg stadium geplukt zijn (de vruchten worden dan niet meer goed rijp en zullen dan ook na afrijpen waterig van smaak zijn). Eigenlijk is proeven de enige garantie voor goede kwaliteit.

Noten
Noten zijn langzaam maar zeker een onderdeel geworden van het groente- en fruitassortiment.
Het zijn lekkere knabbels voor tussendoor en geliefde hapjes bij de borrel. Meestal is het moeilijk om af te leiden of een noot een zaad of een vrucht is. Sommige noten behoren plantkundig gezien tot de zaden en andere tot de vruchten.

Noten bevatten veel plantaardige eiwitten, onverzadigde vetzuren, vitaminen en mineralen. Hierdoor kunnen ze heel goed als vervanger van vlees dienst doen.
Noten staan dan ook vaak op het menu van vegetariërs. Noten kunnen niet alleen verwerkt worden in hartige, maar ook in zoete gerechten.
Noten smaken goed in onder meer salades, vlees- en kipgerechten, ragouts en gebak. Voor salades of garnering is het soms lekker om gepelde noten even te roosteren in een droge koekenpan.
Hak of maal noten altijd vlak voor het gebruik dan blijft de smaak optimaal. Notenolie, verwerkt in een vinaigrette, is een heerlijke smaakmaker voor salades. Notenpasta's, vooral verkrijgbaar in natuurvoedingswinkels, zijn heerlijk als broodbeleg. De bekendste noten zijn grondnoten of pinda's, amandelen, hazelnoten, cashewnoten, walnoten en in mindere mate paranoten, pistachenoten, pecannoten, kokosnoten en kastanjes.

Amandelen
De amandel wordt voornamelijk uit Amerika en Spanje geïmporteerd. Er bestaan twee soorten amandelen: de zoete of gewone amandel en de bittere amandel. Deze laatste soort is bijna niet meer te koop. De bittere amandel werd vooral gebruikt om het aroma van de zoete amandel te versterken in bijvoorbeeld marsepein of amandelspijs. Tegenwoordig wordt de bittere amandel vervangen door de veel goedkopere abrikozenpit. Amandelen worden voor het grootste gedeelte gedopt, met of zonder vlies, verkocht.

Cashewnoten
De cashewnoot, ook wel Bombaynoot genoemd, wordt geïmporteerd uit India en Afrika. Het niervormige nootje groeit onderaan de peervormige cashewappel. Deze appel, die in kleur varieert van rood tot geel, is de vrucht van de cashewnootboom. In de landen van herkomst wordt de appel verwerkt tot sap of compote. Het kleine nootje wordt eerst gedroogd en gebrand alvorens de schil kan worden gekraakt. De schil bevat namelijk de giftige cashew-nut-shell-oil, dat in de industrie wordt verwerkt. Na het pellen wordt het nootje geroosterd om het vliesje wat er om zit te drogen en te verwijderen. De fijne smaak die dan ontstaat neigt naar de zoete kant.

Hazelnoten
Er bestaan verschillende soorten hazelnoten die in vorm variëren van kogelvormig tot langwerpig rond. De glanzende bruine schaal heeft soms donkere strepen. Hazelnoten worden vooral uit Turkije geïmporteerd. In september en oktober komen ook verse hazelnoten, zogenaamde natte hazelnoten in de handel.

Kastanjes
Kastanjes worden tot de noten gerekend, ze bevatten echter weinig vet en eiwit. Het koolhydraatgehalte is zo hoog dat ze bij de maaltijd aardappelen of rijst kunnen vervangen. Kastanjes groeien ook in ons land. Helaas zijn de zomers meestal niet warm genoeg om de zaden in de kastanjebolster goed tot ontwikkeling te brengen. In Zuideuropese landen kan dat wel. Onder normale omstandigheden ontwikkelen zich drie zaden per bolster. Voor de handel worden er echter speciale variëteiten gekweekt, waarbij er maar één kastanje in een bolster groeit.
Verse kastanjes zijn kort houdbaar, zo'n 3-6 dagen in een papieren zak op een koele en droge plaats.
Ze worden gekookt of gepoft voor het gebruik. Naast verse kastanjes die in het najaar verkrijgbaar zijn, komen het hele jaar gedroogde kastanjes en kastanjes uit blik (heel of puree) in de handel. Voor de bereiding van verse kastanjes de schil met een mesje inkruisen over de bolle kant. Kook ze 3 minuten in water en pel ze als ze nog heet zijn. Laat ze zo lang mogelijk in het hete water liggen, dan gaan de schil en het zaadhuidje er gemakkelijk af. Verwerk ze hierna verder. Reken voor gare maar nog stevige kastanjes op een kooktijd van ca. 30 minuten. Reken voor puree op een kooktijd van 45-60 minuten. Kook kastanjes voor hartige puree in bouillon gaar en voor zoete puree in melk met een vanillestokje. Kastanjes poffen is mogelijk in een hete oven of in een gietijzeren pan met deksel, reken op 25-30 minuten. Kruis ze in, anders ploffen ze uit elkaar. Poffen kan ook in de hete as van een open haard of barbecue. Pak ze dan in aluminiumfolie. Gepofte kastanjes zijn lekker met boter, zout en peper. Gedroogde kastanjes moeten 12 uur in ruim water worden geweekt alvorens ze gekookt worden. Kastanjes zijn heerlijk bij wild. Ook zijn ze lekker in combinatie met spruitjes. Of maak er eens kastanjesoep van.

Kokosnoten
De kokosnoot is de vrucht van de kokospalm. Hij heeft afhankelijk van het ras een groene of gele leerachtige bast. Hieronder zit een dikke, vezelige laag, waar onder meer touw van wordt gemaakt. Onder deze lagen zit pas de ruwharige, donkerbruine noot. In de noot bevindt zich stevig, wit vruchtvlees en een kleine hoeveelheid kokoswater. Dit kokoswater wordt ook wel klapperwater genoemd. Als een kokosnoot een klotsend geluid geeft als u hem schudt is dit een teken dat de noot vers is. Klappermelk is het uitgeperste vruchtvlees plus het klapperwater, het is een dik vloeibare, witte vloeistof. Het is verkrijgbaar in blik maar ook in gedroogde vorm (santen).
Sporadisch komen er ook jonge kokosnoten op de markt, ze bevatten veel klapperwater en het witte vruchtvlees is nog week. Klapperwater is dorstlessend en geldt in de tropen als een goed middel tegen maag- en darmstoornissen. Het is diepgevroren verkrijgbaar bij Indische toko's. In tegenstelling tot klappermelk is dit niet wit maar vrij helder van kleur. Klapperwater vormt een uitstekende basis voor cocktails.
Een kokosnoot openen gaat als volgt: doorboor met een spijker en hamer twee ogen (dit zijn de overblijfselen van het vruchtbeginsel). Laat nu het kokoswater uit de vrucht in een kommetje lopen. Sla met een hamer op de bast tot deze breekt. Verwijder met een dunschiller het bruine vlies van het kokosvlees, Snij het vruchtvlees klein of rasp het met een rauwkostmolen. Geraspte kokos is lekker in gebak, rauwkostsalades of Indische gerechten.

Paranoten
De paranoot heeft de vorm van een halve maan. Paranoten zitten met zo'n 10-30 noten opgeslagen in een ronde, kegelvormige harde huls. Als de huls wordt opengeslagen liggen de paranoten erin opgeslagen als sinaasappelpartjes. De noot is blank van kleur met een donkerbruin zaadhuidje. De noot is genoemd naar de stad Para in Brazilië.

Pecannoten
De pecannoot heeft een dunne gladde, roodbruine schaal en is langwerpig van vorm. De noot is in vieren gedeeld en lijkt veel op de walnoot. De pecannoot wordt geïmporteerd uit het zuidelijk deel van Noord-Amerika. Vroeger waren pecannoten een belangrijke bron van voedsel voor de Indianen. De pecannoot is zeer populair in Noord-Amerika.

Pistachenoten
Pistachenoten zijn vrij klein en ovaal van vorm. De zaden hebben een groene kleur. Na de oogst worden ze in de schil gepekeld en daarna in ovens gedroogd, de schil splijt dan open. Ze worden gebruikt als borrelnootje maar ook veel voor de bereiding van ijs.
Ze worden geïmporteerd uit onder meer Turkije, Midden-Oosten en Amerika.

Pinda's
De grondnoot of pinda komt oorspronkelijk uit Zuid-Amerika. Plantkundig gezien is de pinda geen noot maar een peulvrucht. De peul groeit aan een kruidachtig gewas. Tijdens de groei buigt de stengel met de peul voorover en groeit de grond in, vandaar de naam grondnoot of aardnoot. De pittige smaak ontstaat pas als de pinda wordt geroosterd. Een peul bevat meestal twee blanke pinda's met een roodbruin vliesje erom heen. Ze komen vooral gedopt (uit Amerika) en voor een klein deel ongedopt (uit China) in de handel.

Walnoten
De walnoot of okkernoot is met en zonder dop verkrijgbaar. In het najaar komen er ook natte (verse) walnoten in de handel. Ze zitten nog in de groene bolster, de houdbaarheid is beperkt. Walnoten worden aangevoerd uit onder meer Amerika en Frankrijk. De schaal van een walnoot bestaat uit twee delen, het nootje is opgebouwd uit vier delen. Walnoten worden ook koud geperst tot walnotenolie, een dure maar zeer aromatische oliesoort.


Papaja
Een papaja is eigenlijk een wonderlijke vrucht. Ze ziet eruit als een meloen, groeit echter aan een boom, rijp kan ze als vrucht worden gegeten, onrijp als groenten. De papaja komt oorspronkelijk uit Zuid-Mexico en Costa Rica.
De vrucht was al bekend toen Columbus naar Amerika zeilde. Nu worden ze uit Brazilië en Ivoorkust geïmporteerd.
De vruchten moeten geoogst worden als het rijpingsproces net is begonnen. Te vroeg geplukte papaja's blijven groen en kunnen niet meer narijpen.
De boom waaraan de papaja groeit kan tot 10 meter hoog worden. De grote handvormige bladeren bevinden zich aan de top en daar vlak onder, direct aan de stam, de vruchten.
De papaja zelf is een peervormige vrucht met een groengele, vrij dunne schil. Het vruchtvlees is zalmroze tot geeloranje.
Het is zacht en sappig en geurt naar rijpe abrikozen.Rijpe papaJa's zijn nog enkele dagen te bewaren op een koele plaats, maar liever niet in de koelkast. Beneden de 10'C mogen de papaja's niet bewaard worden in verband met het optreden van lage temperatuursbederf Dit geeft donkere plekken op de schil.
Papaja's die nog wat aan de harde kant zijn, kunt u bewaren op kamertemperatuur. De vrucht is goed wanneer ze bij lichte vingerdruk meegeeft en er gele plekken op schil verschijnen. Rijpe papaJa's bederven echter snel. Ze zijn hoogstens nog 2 dagen te bewaren. Nog niet rijpe papajas zijn lang houdbaar bij een temperatuur van 10'C.
Ze rijpen dan niet goed meer na, maar zijn wel geschikt voor bijvoorbeeld chutney en jam.
Voor het gebruik een papaja schillen, pitten verwijderen en het vruchtvlees in blokjes of plakjes snijden. De vrucht kan ook als een meloen in parten worden gesneden. Citroensap verhoogt de smaak van het vruchtvlees.


Passievrucht
Passievrucht; dit is de naam van de in de tropen en subtropen geteelde vrucht.
Op de Nederlandse markt worden rode en gele vruchten met een dikke schil aangeboden.
Passievruchten zijn iets groter dan pruimen en smaken wat zurig.
De sterke geur doet denken aan frambozen.
Voor gebruik worden de vruchten opengesneden en wordt de geleiachtige massa met vele pitten, uitgelepeld.


Peren
Gewassen, geschild of in partjes gesneden: klein en groot is er dol op. Zodra ze echt rijp is, smelt een peer op de tong en kun je volop genieten van de zoete smaak en het fijne aroma. Een brede waaier aan variëteiten laat u toe uw keuze te maken volgens smaak en verbruikswijze.

Peren koop je best wanneer ze nog vrij hard zijn.
10 dagen in de koelkast (1-5 graden). Net als een appel bewaar je een peer op een koele plaats, het fruitvak van de koelkast bijvoorbeeld. Zo hehouden deze vruchten langer hun kwaliteit en smaak. Maar alvorens te gebruiken laat je een peer eerst een paar dagen rijpen in de fruitschaal. Met duim en wijsvinger kan je juist onder de steel inplanting voelen of een peer voldoende rijp is.

Peren bevatten veel vitamine C, mineralen, oligo-elementen en zijn rijk aan vezelstoffen.

Conférence
Deze langwerpige, slanke flesvormige peer is klein tot middelmatig dik van stuk. De vrucht is groenbruin van kleur en wordt bij rijpheid lichtgeel. Het vruchtvlees is wit maar wordt geler naarmate de peer rijper wordt. De smaak is zeer fijn, zoet en sappig. Is goed bewaarbaar in ultramoderne koelcellen en daardoor beschikbaar van september tot juni van het volgende jaar.
Gebruik: tafelpeer.

Doyenné du Comice
Het is een dikke vrucht met een korte steel en een geelgroene kleur met bruinrode blos. Het vruchtvlees is wit. De smaak is zeer zoet en deze peer is huitengewoon sappig. Al deze eigenschappen maken haar tot "koninginnenpeer". Beschikbaar van september tot maart.
Gebruik: dessertpeer.

Durondeau
Deze peer heeft bij de pluk een ruwe, donkergroene schil met bruinrode blos; wanneer ze rijper wordt, krijgt ze een warm goudkleurige schil. Het vruchtvlees is wit van kleur en heeft een typische smaak. Als ze wordt geplukt in de maand september is deze peer uitsluitend te gehruiken in de keuken. Vanaf oktober echter is het een uitstekende dessertpeer. Beschikhaar van augustus tot februari.
Gebruik: tafel- en keukenpeer

Triomphe de Vienne
Het is een grote peer met bronskleur en een zeer fijn aroma. Triomphe de Vienne is een zomerpeer die slechts korte tijd bewaard kan worden. Beschikbaar in de maanden augustus tot november.
Gebruik: dessertpeer, stoofpeer.

Beurre Hardy
Het is een bronskleurige. middelmatige tot grote vrucht. Heeft een lichtzure smaak. Beschikbaar in de maanden september tot december.
Gebruik: dessertpeer, maar ook te gebruiken als stoofpeer

Stoofperen
worden gekookt voor consumptie, anders zijn ze niet smakelijk. Ze zijn verkrijgbaar in de wintermaanden.
Eén van de bekendere soorten is de Gieser Wildeman, een zogenaamde 'roodkokende' peer.Stoofperen hebben hard vruchtvlees en zijn niet geschikt om uit de hand te eten. Maar als u ze stooft, wordt het vruchtvlees zacht, zoet van smaak en rood van kleur.
De Saint Remy is een grote stoofpeer met een groene harde schil die later wat geel verkleurt.
Na het stoven wordt het vruchtvlees van de Saint Reiny zacht en fijn van smaak, de kleur is lichtrood.
De Gieser Wildeman is een kleine stoofpeer, die na het stoven mooi donkerrood kleurt. U herkent deze stoofpeer aan bruingele schil met veel "roest"plekjes. Het vruchtvlees is na liet stoven wat korrelig van structuur. De smaak is zeer aromatisch.

Zo stooft u peertjes
Schil een kilo stoofperen, snijd ze in vieren en verwijder de klokhuizen. Breng de partjes met 3 dl, een kaneelstokje, een stukje citroenschil en 4 eetlepels suiker aan de kook.
Stoof de peertjes op zacht vuur ca. 3 á 4 uur gaar tot ze zacht en rood zijn.
Bind eventueel het vocht met 2 theelepels maïzena. Door een scheut rode wijn toe te voegen krijgen de stoofperen een extra lekker smaakje en een dieprode kleur. Vervang daarvoor per kilo stoofperen 1 dl water voorl dl rode wijn.

Perzik
Evenals pruimen en kersen behoren ook perziken en nectarines tot de steenvruchten.
De perzik en nectarine zijn nauw verwant aan elkaar. De perzik komt oorspronkelijk uit Tibet en west China en komt 2000 jaar voor Christus al voor in Chinese literatuur. Anderen beweren dat de perzik van origine Perzisch is, vandaar de latijnse naam die "Perzische pruim" betekent. De nectarine is een mutatie (een spontaan opgetreden variant) van de perzik.
Een perzik heeft een geel-rode, fluweelachtige schil die kwetsbaar is.
De kleinere nectarine heeft een gladde schil en is veel minder kwetsbaar.
De laatste jaren zien we dat de gebruiksvriendelijke nectarine langzaam maar zeker de plaats inneemt van de perzik.
De belangrijkste aanvoer van nectarines en perziken vindt plaats in de periode mei-september.
Italië is dan een belangrijk aanvoerland. Vanaf januari tot en met maart komen de vruchten uit Chili.


Pompoen
De pompoen behoort tot de komkommerachtigen. Deze grote familie vindt z'n oorsprong in ZuidAfrika.
Tot deze familie behoren ook de augurk, komkommer, courgette en meloen. Pompoenen zijn er in uiteenlopende vormen en maten, ze hebben allen gemeen dat de smaak van het vruchtvlees vrij neutraal is.

Een bekend winterpompoenenras is de reuzenpompoen of gele reus. Deze pompoenen kunnen een gewicht bereiken van zo'n 40 kilo. De reuzepompoen is te herkennen aan een leerachtige oranje-gele schil.

De winterpompoenen zijn wel 1 tot 2 maanden houdbaar op een koele en droge plaats. De pompoenparten zijn echter niet langer dan 2 dagen in de koelkast te bewaren.


Pruimen
Pruimen kennen meer variaties dan de meeste vruchten. Ze variëren in grootte, vorm, kleur en smaak. Bekend zijn de ronde, paars rode Opal pruimen en de langwerpige rood-gele Victoria pruim.
Heel goed van smaak zijn de ronde, vrij kleine Reine Claude pruimen die in rode en groene variëteiten verkrijgbaar zijn.
Bijzondere lekker in gebak of in jams zijn "kwetsen". Dit is een laat blauw-paars pruimenras, langwerpig met geel vruchtvlees en- levert veel sap. Pruimen zijn in het algemeen los verkrijgbaar. U kunt ze op een koele plaats enkele dagen bewaren en in de koelkast ongeveer een week. Zijn de vruchten nog niet lekker zoet, laat ze dan narijpen bij kamertemperatuur. Een pruim is het smakelijkst om zo uit het vuistje te eten.
Alleen even afwassen onder de kraan. Voor het maken van compote, jam of voor gebruik in gebak, kunt u pruimen halveren en ontpitten met behulp van een schep mesje.
Pruimen in de fruitsalade of brandewijn, door de yoghurt, door kwark of een pruimentaart. Het smaakt allemaal even lekker. Stukjes pruim met biogarde en een snufje kaneel als ontbijt. Schep ontpitte pruimen, stijf geslagen slagroom en verkruimelde bitterkoekjes door elkaar en u heeft een heerlijk nagerecht. Pruimen op cognac zijn een delicatesse voor de feestdagen. Zoetzuur van pruimen met meloen en appel zijn een traktatie. Combineer naar hartelust.